21.03 Ρίξε κανένα ξύλο στο ψυγείο

Στον βραβευμένο για τα ντοκιμαντέρ του δημοσιογράφο Γιώργο Αυγερόπουλο και τον σκηνοθέτη Γιάννη Καρυπίδη, που συνυπογράφουν τη σκηνοθεσία της ταινίας «Γάζα ερχόμαστε», απονεμήθηκε το βραβείο κοινού στο 12ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Θεσσαλονίκης και μπράβο τους. Εν τω μεταξύ, την οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, σε σχέση με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου του οποίου αποτελούσε μέρος μέχρι σήμερα, ανακοίνωσε κατά την τελετής απονομής η βουλευτής Επικρατείας Μάγια Τσόκλη, που εντελώς συμπτωματικά ήταν και παρουσιάστρια για έκτη συνεχή χρονιά. Ανακοίνωσε επίσης ότι η επεξεργασία του νέου νομοσχεδίου για τον κινηματογράφο βρίσκεται στην τελική της ευθεία και φυσικά η αναφορά προκάλεσε αντιδράσεις σε μέρος των θεατών, κυρίως κινηματογραφιστών. Σουρεαλισμός; Σαν κι αυτόν που θέλει τα καυσόξυλα μέσα στο ψυγείο;

20.03 Κάτι πάει στραβά

Κάτι πάει στραβά ή εγώ κάνω λάθος; Είναι οφθαλμαπάτη η υπερμεγέθης μπάλα ή ένα απλό σουρεαλιστικό φαινόμενο, σαν κι αυτά που ζούμε καθημερινά;

19.03 12ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης

Ούτε που μπόρεσα να δω έστω και μια ταινία φέτος! Το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης – Εικόνες του 21ου Αιώνα πραγματοποιείται κάθε Μάρτιο στη Θεσσαλονίκη από το 1999. H γιορτή, της ανήσυχης, σε διαρκή αναμόρφωση και εγρήγορση, τέχνης του ντοκιμαντέρ, παρουσιάζει τις εικόνες εκείνες της κοινωνικής, ιστορικής, πολιτικής και, πάνω από όλα, ανθρώπινης πραγματικότητας του νέου αιώνα, που λειτουργούν ως εφαλτήριο για περιπετειώδεις κινηματογραφικές περιπλανήσεις, λένε τα δελτία τύπου. Κόσμο όμως δε βλέπω. Ψόφια τα πράγματα φέτος, παρά τις αντίθετες ανακοινώσεις!

18.03 Εν κατακλείδι

Δεν ανήκω σ’ αυτούς που ξετρελαίνονται με τη Γερμανική πρωτεύουσα. Κι επίσης δεν ξέρω τι θα μου λείψει περισσότερο από το Βερολίνο. Ο πολιτισμός του, το μικρό μπουκαλάκι νερό που κοστολογείται στα 3.50 ευρώ, τις ωραιότερες συναυλίες οι οποίες είναι φθηνότερες απ’ ότι στον τόπο μας


Ή μήπως τα ατέλειωτα καταστήματα όπου μπορείς να βρεις προϊόντα σε εξευτελιστικές τιμές ή σοκολατάκια γκουρμέ με 12 ευρώ τα 100 γραμμάρια


Ή μήπως τα ακραία καιρικά φαινόμενα με το απόλυτο ψοφόκρυο που σε στέλνουν απ ευθείας σε κάτι μπαράκια όπου το ποτό έχει μόνο 5 ευρώ


Ή μήπως αυτό το άρτιο σύστημα συγκοινωνιών που δεν χρειάζεται ούτε να περπατήσεις όλο το 24ωρο, αλλά ούτε να βγάλεις το αυτοκίνητό σου από το γκαράζ.

17.03 Οι εκπλήξεις τέχνης

Ίσως το πιο ενδιαφέρον πράγμα στο Βερολίνου είναι το γεγονός ότι είναι κατάμεστο από τέχνη και πολιτιστικά γεγονότα. Ότι θέλει κανείς και σε οποιαδήποτε ποσότητα ή ποιότητα το έχει. Τη μια στιγμή μπορεί να πάθει από το μνημείο Ολοκαυτώματος και την επόμενη να απορεί μπροστά από ένα πλαστικό λουλούδι του Jeff Koons ή ένα ιδιότυπο γλυπτό στο τρελό Hamburger Bahnhof - Museum für Gegenwart Nationalgalerie SMB.


Το θέμα είναι τι γίνεται όταν ψάχνεις έναν Πικάσο που έχεις δει στους οδηγούς και η έκθεση έχει κλείσει απροειδοποίητα ή όταν ψάχνεις τη ναυαρχίδα της Πινακοθήκης, τον Θριαμβευτή Έρωτα του Καραβάτζο κι αυτός έχει μετακομίσει για συντήρηση χωρίς κάποιο σημείωμα στη θέση του. Τότε τρέχεις σούμπιτος σε καμμιά εκκλησία να προσευχηθείς μη σου ξανασυμβεί!


Κι όταν δεν σου περισσεύουν τα 12 ευρώ που συνήθως έχουν τα μουσεία και οι πινακοθήκες, τότε κάθεσαι έξω από ένα σταθμό του U και χαζεύεις τα σύγχρονα γλυπτά τους, αναλογιζόμενος πως κι αυτοί οι άνθρωποι εδώ έχουν τα δικά τους προβλήματα, όπως κι εμείς άλλωστε!

16.03 Berlin WelcomeCard και Museumspass

Η Berlin WelcomeCard είναι η κάρτα που θα πρέπει κανείς να εφοδιαστεί φτάνοντας στο Βερολίνο από την πρώτη στιγμή. Είναι το εισητήριο διαρκείας για όλα τα μεταφορικά μέσα, αν δεν θέλει να βγάλει κάλους στα πόδια ή να του βγει η γλώσσα από τον ποδαρόδρομο. Η Museumspass είναι το επόμενο βήμα.


Με την 3ήμερη κάρτα Museumspass υποτίθεται πως μπαίνεις ελεύθερα σε 70 περίπου μουσεία. Εσείς ξεκινώντας, δείτε καλού κακού τη λίστα, αν σας καλύπτει και δεόντως προχωρήστε στην αγορά της κάρτας.


Στο σημαντικότατο μουσείο της Περγάμου, που θα έπρεπε να είναι τζάμπα, όπως πολύ σωστά κάνουν οι εγγλέζοι (τα κλέβεις που τα κλέβεις, άσε τουλάχιστον τον κόσμο να τα δει ελεύθερα), η κάρτα ισχύει. Αυτό σημαίνει πως απολαμβάνετε δωρεάν τον όμορφο, μοχθηρό ρωμαίο αυτοκράτορα δίπλα στο παράθυρο.



Ελεύθερα δεν θα μπείτε στον Καθεδρικό ναό του Βερολίνου, για να θαυμάσετε το μεγάλο εκκλησιαστικό όργανο ή τις υπόγειες στοές, όμως θα μπείτε στο Μουσείο της γερμανικής Ιστορίας, στην Παλιά Πικακοθήκη, αλλά όχι και στη Νέα.

15.03 Το τείχος του Βερολίνου

Τα σχέδια για την ανέγερση τείχους στο Βερολίνο ήταν ένα από τα πιο καλά κρυμμένα κρατικά μυστικά της ανατολικογερμανικής κυβέρνησης. Το τείχος χτίστηκε με εντολή της ηγεσίας του Ενιαίου Σοσιαλιστικού Κόμματος (SED, το ΚΚ της Ανατολικής Γερμανίας) από οικοδόμους υπό την προστασία και την επιτήρηση της αστυνομίας και του στρατού, παρά τις διαβεβαιώσεις του Βάλτερ Ούλμπριχτ.


Σήμερα, λίγα κομμάτια του Τείχους έχουν απομείνει αφού το μεγαλύτερο μέρος του έχει κατεδαφιστεί. Τρία τμήματα μένουν ακόμα όρθια: ένα μήκους 80 μέτρων τμήμα του «πρώτου Τείχους» στο σημείο που βρισκόταν τα αρχηγεία της Γκεστάπο (ανάμεσα στο σημείο ελέγχου Τσάρλι και την πλατεία Ποτσντάμερ), ένα μακρύτερο τμήμα του δεύτερου τείχους, κατά μήκος του ποταμού Σπρέε, κοντά στη γέφυρα Oberbaumbrücke, γνωστό σήμερα ως East Side Gallery, και ένα τρίτο τμήμα στην Bernauer Straße το οποίο μετατράπηκε σε μνημείο το 1999. Τα υπόλοιπα είναι οδοντόκρεμες!


Η μεγαλύτερη εκμετάλλευση βέβαια είναι τα κομματάκια του τείχους που είναι προς πώληση. Κάθε τουριστικομάγαζο έχει και εκατοντάδες κομμάτια συσκευασμένα σε πλέξιγκλας, σε καρτ ποστάλ και σε ότι ακόμα μπορεί να φανταστεί και ο πιο ευφάνταστος τουρίστας. Και από τιμές; Πανάκριβα!